Eten, eten, eten!

Al van jongs af aan ben ik altijd druk bezig geweest met… snoepen. Overal wil ik van proeven! Ik ben dol op eten en probeer graag alles uit… uit kookboeken en uit restaurants. Altijd op zoek naar smaaksensaties! Mijn ultieme geluk.

Indonesische poppenspelen

Toen ik met mijn ouder op reis was door Indonesië ben ik helemaal geïntrigeerd geraakt door deze Indonesische traditie. Heel mooi die poppen en heel mystiek, die schaduwen.

Indo-roots

Mijn moeder is in Indonesië geboren. Mijn vader en moeder hebben elkaar leren kennen toen mijn Nederlandse opa en oma vrienden uit Indonesië op bezoek kregen; mijn Indonesische opa en oma. Mijn opa’s en oma’s hebben elkaar weer leren kennen toen zij allemaal in Indonesië woonden; mijn Nederlandse grootouders tijdelijk, mijn Indonesische grootouders nog steeds.

Mijn moeder en haar broertje, lang geleden

Waltz with Bashir

Nu we het toch over documentaires hebben… in 2008 zag ik Waltz with Bashir: een heel indrukwekkende, mooie documentaire en niet in de laatste plaats omdat hij geanimeerd is. Animatie is een mooi uitgangspunt bij het onderwerp van de film: het gaat over de reconstructie van de herinneringen van de regisseur.

Documentaires

Als ik tv kijk, kijk ik het allerliefst naar documentaires. Daar is niets sociaal-geëngageerds aan, dat is volgens mij puur voyeurisme . Ik ben gewoon nieuwsgierig naar andermans levens (op een veilige afstand). En ook gefascineerd door de gekke dingen die er in de wereld gebeuren. Een ietwat sensatie-gericht programma wat ik in Nederland altijd graag kijk is Zembla.

Ik vind de intro trouwens altijd wel knap in elkaar zitten. Meestal word je eerst ontzettend getriggerd door een quote of beeld dat later zal terugkomen, gevolgd door het spannende ‘pingelende piano+snijdende viool’-muziekje met de mooie lichtgolven en gloeiende letters. Als ik dat hoor en zie, zit ik er al snel helemaal in (vol spanning aan de buis gekluisterd)! De stem van de voice-over vind ik ook precies goed.

Een andere vorm van documentaire maken is die van Louis Theroux. Deze man is echt brilliant in hoe hij met allerlei soorten mensen om kan gaan, puur door de onschuldige, onhandige, slungelige Engelsman uit te hangen. Hij maakt kennis met mensen die nog veel extremer zijn dan die bijvoorbeeld in Zembla aan het woord komen, maar Theroux weet het juist allemaal op een heel luchtige manier te onderzoeken.

Dan hebben we natuurlijk ook nog Michael Moore. Zijn documentairestijl gaat weer eerder richting Zembla, een beetje bangmakend, maar ik vind het toch erg interessant hoe hij Amerika, toch lang Nederlands grote voorbeeld geweest, in een ander daglicht zet.

Maar…. Ik hou ook heel erg van de meer ingetogen documentaires, over eenvoudige mensen. A la Man Bijt Hond. Een Nederlandse documentairemaker die dit heel goed doet is Frans Bromet.

Als ik ooit wat meer geld heb, ga ik een abonnement op een digitaal documentairekanaal nemen. Benieuwd of ik dan ooit nog mijn huis verlaat om een kijkje in de echte wereld te nemen .

Koen van den Broek

Vandaag ben ik naar het S.M.A.K. geweest. Wat Koen van den Broek maakt vind ik toch wel echt tof. Die fascinatie voor lijnenspellen in het dagelijks leven heb ik ook. Ik zou ook wel zulke schilderijen willen maken.

Nog een tof boek: Sagmeister

Things I’ve learned in my life so far. Jullie vast wel bekend. Een inspirerend boek. Sagmeister is natuurlijk erg inventief qua typografie, maar wat ik vooral waardeer aan Sagmeister is eigenlijk dat hij, hoewel hij dus ontwerper is, zich toch altijd weer uitdrukt in taal. Ik hou van zijn woordkeuze en zijn gedachtegang die hij verbeeld. Hiermee zet hij je aan het denken en dat vind ik fijn. Het maakt het verschil tussen de grafisch ontwerper en grafische vormgever.

Ik heb ooit voor Sagmeister gewerkt… Gekkenwerk was het! We hebben met de klas in Amsterdam muntjes op een pleintje gelegd. We hebben een halve dag muntjes zitten sorteren op kleur, om ze vervolgens op een grid van tegels te plaatsen. Zoals Sagmeister het wilde. Het vormde uiteindelijk de zin ‘My obsessions make my life worse and my work better’.

Het was echt om te huilen dat toen het kunstwerk af was (en er dus 100.000den muntjes lagen), de politie het door een misverstand heeft weggeveegd. Meer hierover lees je hier: http://sagmeister.com/urbanplay/

PIG 05049

Dit vind ik een heel tof boek. Kritisch met een knipoog. In dit boek van Christien Meindertsma staan voornamelijk foto’s van producten waar varken in verwerkt zit: best schokkend in hoeveel dingen dat zit.

Where’s Wally

De tekeningen van where’s Wally vond ik echt superleuk vroeger! Gewoon omdat er zoveel op te zien valt!

Voor mij was het altijd ‘hoe kleiner hoe beter’ ook qua speelgoed. Ik weet niet waarom. Ik hou gewoon van details.

Lezen en schrijven

Als kind was ik nooit zo’n fan van lezen. Terwijl mijn zus het ene na het andere boek ‘verslond’, zocht ik in de bibliotheek zorgvuldig de boeken met de grootste letters en de meeste plaatjes uit. Toch heb ik het altijd wel leuk gevonden om te schrijven. Als ik dan wèl een boek las, resulteerde dat er vaak in dat ik al snel zelf een verhaal begon te schrijven (vaak met bijbehorende tekeningen natuurlijk).

Ook op rijm schrijven vond ik leuk: ik schreef altijd met plezier Sinterklaas-gedichten en won ik op de basisschool ooit een regionaal prijsje (pak viltstiften) met een limmerick. Verder was ik op school was ik ook altijd erg fanatiek in spelling en grammatica. Dus tsja… ik hou van taal. Ook een reden om naar Gent te gaan ; ik word wel blij van Vlaams.

Op de universiteit heb ik geschreven voor een blad van de Letterenfaculteit en na de universiteit en tijdens de twee banen die ik heb gehad, schreef ik teksten voor een online catalogus en persberichten. Vooral het laatste vond ik leuk. De opleiding die ik in NL doe is visuele communicatie; in de eerste twee jaar een combinatie van grafisch ontwerpen en advertising. Mijn liefde voor taal heeft mij er ook over doen nadenken of ik misschien meer richting advertising wil. Het leek mij tof om pay offs te bedenken enzo. Op de kunstacademie (in NL) heb ik dan ook het keuzevak copywriting gevolgd. Maar dat is toch een vak apart: wervende teksten schrijven. Uiteindelijk verwachtte ik dat ik meer plezier ging beleven aan bezig zijn met beeld en koos ik voor grafisch ontwerpen.